Σπονδυλική στένωση

Παθήσεις Σπονδυλικής Στήλης

Τι είναι η Σπονδυλική στένωση;

Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε τη στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να πιέζονται τα νεύρα ή ακόμα και ο νωτιαίος μυελός. Η σπονδυλική στένωση μπορεί να προσβάλει την αυχενική ή την οσφυϊκή μοίρα με διαφορετικά συμπτώματα στις δυο αυτές περιπτώσεις.

Εμφανίζεται το ίδιο συχνά σε άνδρες και γυναίκες, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 50 ετών. Σε βαριές περιπτώσεις στένωσης, όταν προσβάλει την αυχενική μοίρα καθίσταται πιο επικίνδυνη. Στην αυχενική μοίρα η βαριά στένωση μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο νωτιαίο μυελό, μια πολύ ευπαθή ανατομική δομή, που είναι η συνέχεια του εγκεφάλου μέσα στη στήλη. Κάθε ζημιά στο μυελό είναι συνήθως ανεπανόρθωτη γι’ αυτό και πρέπει να ζητάμε άμεση συμβουλή ιατρού με στόχο να σταματήσει τουλάχιστον η εξέλιξη της νόσου.

Όταν η σπονδυλική στένωση προσβάλλει την οσφυϊκή μοίρα μπορεί εάν προχωρήσει σε βαριές περιπτώσεις με έντονη πίεση να προκαλέσει απώλεια του ελέγχου της ούρησης και της αφόδευσης και σημαντική μυϊκή αδυναμία, που μπορεί να φτάσει στα όρια της παράλυσης.

Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό ο ασθενής να εκτιμάται κλινικά από Ορθοπαιδικό Χειρουργό στα αρχικά στάδια της πάθησης!

Αίτια / Παράγοντες κινδύνου

Παράγοντες κινδύνου:

Hλικία (αυξάνεται η συχνότητα μετά τα 50 έτη), Γενετικοί παράγοντες, Παραμορφώσεις σπονδυλιής στήλης (πχ Σκολίωση και Κύφωση) και Τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη (πχ κάταγμα σπονδύλου).

Αίτια:

Η κυριότερη αιτία εκδήλωσης της σπονδυλικής στένωσης είναι η φυσιολογική φθορά των σπονδύλων με την πάροδο των ετών. Με άλλα λόγια, η σπονδυλική στένωση είναι μια εκφυλιστική νόσος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη των λεγόμενων οστικών ακάνθων και οστεοαρθρίτιδας. Όταν αναπτύσσονται αυτές οι οστικές δομές, καταλαμβάνουν χώρο πιέζοντας τα νεύρα.
Μια άλλη συνήθης αιτία, είναι οι κήλες του μεσοσπονδύλιου δίσκου, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σπονδυλική στένωση σε νεότερους ανθρώπους ή να επιδεινώσουν το πρόβλημα μιας σπονδυλικής στήλης με οστεοαρθρίτιδα, περιορίζοντας περαιτέρω το διαθέσιμο χώρο για τα νεύρα.
Η πάχυνση και σκλήρυνση των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης, γνωστή κι ως αγκύλωση, είναι ένα, επίσης, συχνό αίτιο σπονδυλικής στένωσης. Επί της ουσίας, αποτελεί μια άμυνα του οργανισμού, ο οποίος μέσα από μια φλεγμονώδη διαδικασία προκαλεί την πάχυνση των συνδέσμων που επιτρέπουν την κίνηση σπονδύλων για να περιορίσει την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης.
Σπανιότερο αίτιο σπονδυλικής στένωσης είναι οι όγκοι, οι οποίοι επίσης καταλαμβάνουν χώρο και πιέζουν τα νεύρα. Οι όγκοι αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα σε σύγκριση με τον εκφυλισμό της σπονδυλικής στήλης και χρήζουν άμεσης χειρουργικής παρέμβασης.
Τέλος, τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να προκαλέσουν σπονδυλική στένωση είτε πρωτογενώς ή δευτερογενώς, καθώς έχουν ως συνέπεια την παρεκτόπιση οστικών τμημάτων των σπονδύλων, κατάσταση που, επίσης χρήζει άμεσης χειρουργικής αποκατάστασης.

Συμπτώματα

Στην οσφυική μοίρα, η σπονδυλική στένωση ξεκινά με μούδιασμα και μυρμηγκιάσματα στα πόδια και στα δάκτυλα των ποδιών, καθώς και κάποιας μορφής αδυναμία σε ορισμένες μυϊκές ομάδες του ποδιού.

Στη συνέχεια, προκαλεί πόνους και κράμπες και στα δυο πόδια, ειδικά όταν ο ασθενής κάθεται για ώρα όρθιος, αλλά κι όταν επιχειρεί να περιπατήσει. Ο πόνος μπορεί να εκδηλώνεται στο πέλμα, στη γάμπα, στο μηρό, στο γλουτό, ανάλογα με το νεύρο που είναι παγιδευμένο. Αν είναι όλα τα νεύρα παγιδευμένα, τότε ο πόνος μπορεί να εκδηλώνεται παντού, συμπεριλαμβανομένης και της μέσης.

Στην αυχενική μοίρα, η σπονδυλική στένωση ξεκινά με μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα χέρια και τα δάχτυλα των χεριών και στη συνέχεια προκαλεί μια αίσθηση αδυναμίας σε χέρια και πόδια.

Πιο προοδευτικά, ο ασθενής μπορεί να έχει απώλεια συντονισμού των κινήσεων στα χέρια του και της ισορροπίας του. Αυτό είναι ένα σύμπτωμα, που αν δε λυθεί άμεσα το πρόβλημα, ενδέχεται να μείνει ακόμα και για πάντα.

Όταν επιδεινώνεται η νόσος, εμφανίζονται πόνος στον αυχένα, ζαλάδες και πονοκέφαλοι. Σε πιο σοβαρές μορφές στένωσης, κατά τις οποίες πιέζεται κι ο νωτιαίος μυελός, προκαλείται απώλεια συντονισμού κινήσεων και ισορροπίας, καθώς επίσης και προβλήματα με τον έλεγχο της ούρησης και της αφόδευσης.

Διάγνωση

H σωστή διάγνωση για τη δισκοπάθεια και για τη δισκοκήλη στηρίζεται στα ακόλουθα

1. Ιατρικό ιστορικό

και κλινική εξέταση απ΄τον ορθοπαιδικό χειρουργό

spine-x-ray

2. Απεικονιστικός έλεγχος με ακτινογραφίες,

μαγνητική τομογραφία(εξέταση εκλογής) και αξονική τομογραφία εάν κριθεί απαραίτητο

3. Ηλεκτρομυογράφημα κάτω άκρων

σε περιπτώσεις βαριάς ριζίτιδας και αδυναμίας στα πόδια

Η αντιμετώπιση της σπονδυλικής στένωσης εξαρτάται από το στάδιο της πάθησης και τα συμπτώματά της. Αν τα συμπτώματα το επιτρέπουν, τότε προτιμάται ο ασθενής να ξεκινά με συντηρητική θεραπεία. Όταν, όμως, υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα, τότε είναι μονόδρομος η χειρουργική αποκατάσταση του προβλήματος.

Συντηρητική Θεραπεία

Παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη

Φυσικοθεραπείες

Εγχύσεις στεροειδών (επισκληρίδιος ή/και διατρηματικές)

Κηδεμόνες ή ζώνες οσφύος

Χειρουργική Επέμβαση

Μικροαποσυμπίεση. Είναι μια χειρουργική προσέγγιση που αφήνει ακόμα μικρότερο τραύμα. Με αυτήν την τεχνική, η αποσυμπίεση επιτυγχάνεται μέσω μιας χειρουργικής οπής –κι όχι τομής– με τη χρήση μικροσκοπίου, μόνο από τη μια μεριά του σπονδύλου, ακόμα κι αν η στένωση έχει εκδηλωθεί από δυο μεριές. Αποτελεί την πιο σύγχρονη μέθοδο και πραγματοποείται με το μικροσκόπιο!

Η κλασική πεταλεκτομή. Μια επέμβαση παλαιότερης γενιάς που πλέον δεν χρησιμοποείται ευρέως και δημιουργεί συνήθως αστάθεια στην σπονδυλική στήλη και ίσως χρειαστεί σπονδυλοδεσία στην πορεία.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα;

Καλέστε μας στα 2410 256 888 – 6945 202 746 ή στείλτε email στο info@polonyfisortho.gr.